Mediation

Mediation heeft als hoofdkenmerk dat het een snelle, relatief goedkope en meer bevredigende methode van conflictoplossing is. De overheid stimuleert de inzet ervan stevig omdat het zo effectief blijkt. De ervaring met mediation laat zien dat deze aanpak vaker tot resultaat leidt dan de betrokkenen vooraf dachten. Het slagingspercentage is bij diverse onderzoeken 70%.

Dat komt doordat in mediation breder wordt gekeken dan alleen het juridisch perspectief. Daar ligt ook de aansluiting met Conflictregie. Mediators beslissen de zaak niet, maar faciliteren. Zij stimuleren de betrokkenen in de mediation zitting om weer te gaan zien wat hen in het conflict gebracht heeft. Slechte communicatie vaak, doordat de belangen van een ander over het hoofd zijn gezien, of doordat men dacht dat de belangen anders lagen dan feitelijk het geval is. De mediator kan de communicatie verbeteren zodat partijen weten wat de ander eigenlijk wil. Dat herstelt vaak het vertrouwen omdat blijkt dat “die ander”, nu het duidelijker is, helemaal niet te beroerd is rekening te houden met de belangen van “de één”. Werken als mediator is geweldig mooi werk, dat alle betrokkenen vaak verrast met een wat betere of veel betere oplossing dan gedacht. En bijna altijd sneller (in twee of drie bijeenkomsten) en minder beschadigend voor individu en organisatie.

Essentieel is onder andere dat beide partijen een “staakt het vuren” accepteren en vastleggen dat wat bij de mediation is besproken vertrouwelijk is en dat daarop geen beroep mag worden gedaan, ook niet als het toch tot een procedure komt. Daar kunnen de deelnemers ook aan worden gehouden. Ook de uitkomst is vertrouwelijk en wordt alleen gepubliceerd als beide partijen daar belang bij hebben. Een beslissing in mediation kan door rechterlijke bekrachtiging van een vaststellingsovereenkomst ten uitvoer worden gelegd. Meestal is dat niet nodig en komt men de afspraak na.